Aangeharkte tuinen, dubbele garages met een enorme oprijlaan en natuurlijk de nationale vlag. Elke zaterdagmiddag gaan Amerikanen in de middenstandswijken massaal hun gras maaien. Achter het huis blijkt zelfs nog een grotere tuin te zijn. Met prachtige veranda’s waar nauwelijks gebruik van wordt gemaakt. De Amerikaan is meer bezig in zijn tuin te werken dan dat hij er volop van geniet. De tuinen zien er soms zo netjes uit dat het surrealistisch aandoet. Zoveel grond, maar je ziet er bijna nooit iemand rondlopen. Wellicht omdat Amerikanen een stuk minder vakantie dagen hebben dan wij? Of gebeurt dit alleen als de barbecue aangaat? Ook in de stad zelf veel verzorgde kleine tuintjes, soms afgewisseld met een verpauperde woning met hoog gras. Het intrigeert mij omdat ik zelf in een appartement in Amsterdam woon zonder tuin. Vijf dagen lang ben ik gaan fietsen door Boston en omgeving. Hierbij heb ik veel mensen aangesproken die bezig waren in hun tuin, en soms lagen te slapen, of gewoon voor zich uit zaten te staren. Het mondde uit in bijzondere gesprekken, waarin ik binnen een mum van tijd onbekende personen een klein beetje leerde kennen op de plek waar zij zich thuis voelen.

MY PLACE

(2015)

Carefully tended gardens, double garages with a huge drive and, of course, the national flag. Every Saturday afternoon all the Americans in their suburbs jointly mow their lawns. At the back of the house appears to be an even bigger garden. With beautiful, hardly used verandas. The American is busier working in their garden than enjoying it. The gardens look so tidy that it is almost surrealistic. So much land, but you hardly see anyone walking around in it. Maybe because the Americans have a lot less annual leave days? Or does this only happen when they light the BBQ? Also in the city many neat little gardens, sometimes alternated with a dilapidated house with high grass. 

It intrigues me because I live in an apartment in Amsterdam without a garden. 

For five days I cycled through Boston and its suburbs. I spoke to a lot of people who were gardening, asleep in their gardens, or just sitting around in it. This ended in special conversations in which, within no time, I got to know strangers in the place they felt happiest in.